काठमाडौं क्षेत्र नं. ३ महासंग्राम २०८२: कुलमानको ‘उज्यालो’ देखि राजुनाथको ‘घण्टी’ सम्म, एमाले र कांग्रेसको किल्ला हल्लेला?

काठमाडौँ, २०८२ फागुन

गोकर्णेश्वर, कागेश्वरी मनोहरा र काठमाडौँ महानगरको वडा नं. ६ समेटिएको काठमाडौँ क्षेत्र नं. ३ मा यसपटकको निर्वाचनले राष्ट्रिय राजनीतिकै ध्यान खिचेको छ। कुल २२ जना उम्मेदवार मैदानमा रहँदा यहाँको भिडन्त ‘हाइ-भोल्टेज’ बनेको छ।

​१. कुलमान घिसिङको ‘उज्यालो’ इन्ट्री
• ​कुलमान घिसिङ (उज्यालो नेपाल): नेपाल विद्युत् प्राधिकरणमा सफल कार्यकाल बिताएर उज्यालो नेपाल पार्टीको अध्यक्षका रूपमा राजनीतिमा होमिएका कुलमान घिसिङ यस क्षेत्रका सबैभन्दा चर्चित उम्मेदवार हुन्। लोडसेडिङ हटाएको जस पाएका घिसिङका लागि यो निर्वाचन आफ्नो ‘म्यानेजरियल’ छवि भोटमा बदल्ने ठूलो चुनौती हो।

​२. महानगरका ‘सिंघम’ र रास्वपाको घण्टी
• ​राजुनाथ पाण्डे (रास्वपा): काठमाडौँ महानगरपालिकाको नगर प्रहरी प्रमुखबाट राजीनामा दिएर राजुनाथ पाण्डे ‘घण्टी’ चिन्हसहित मैदानमा उत्रिएका छन्। बालेन शाहसँगको निकटता र सुशासनको एजेन्डाले गर्दा पाण्डेले युवा र शहरी मतदातालाई निकै आकर्षित गरेका छन्।

​३. पुराना दलको साख जोगाउने दाउ
• ​रामेश्वर फुयाल (नेकपा एमाले): एमालेले अनुभवी र यसअघि संविधान सभा सदस्य समेत भइसकेका रामेश्वर फुयाललाई ‘सूर्य’ चिन्हसहित मैदानमा उतारेको छ। एमालेको बलियो संगठन र फुयालको स्थानीय पकड यहाँ निर्णायक हुन सक्छ।
• ​रमेश अर्याल (नेपाली कांग्रेस): कांग्रेसले यसपटक गोकर्णेश्वरका पूर्व वडाध्यक्ष रमेश अर्याललाई ‘रुख’ चिन्ह सुम्पिएको छ। सन्तोष चालिसेको विरासत जोगाउँदै कांग्रेसलाई जिताउने जिम्मा अर्यालको काँधमा छ।
• ​निरज लामा (नेपाली कम्युनिस्ट पार्टी): वामपन्थी मतलाई एकीकृत गर्दै निरज लामा पनि कडा प्रतिस्पर्धामा हुनुहुन्छ।

​सामाजिक सञ्जालको बहस: “भोट कि भविष्य?”
• ​“गफ होइन, नतिजा चाहियो”: जोरपाटी-साँखु सडकको अवस्था, ढलको समस्या र अव्यवस्थित शहरीकरणलाई लिएर मतदाताले उम्मेदवारहरूलाई फेसबुक र टिकटकमा र्‍याखर्‍याख्ती पारिरहेका छन्।
• ​निर्णायक ‘नयाँ’ मतदाता: कुलमान र राजुनाथ जस्ता नयाँ र लोकप्रिय अनुहारको आगमनले पुराना दलका उम्मेदवारहरूलाई यसपटक निकै दबाबमा पारेको छ।

​नागरिकलाई कडा झकझकावट: अब त आँखा खोलौँ!
​१. पार्टीको ‘झोले’ नबन्नुहोस्: नेताको गलत कामलाई पनि ‘जिन्दाबाद’ भन्ने कार्यकर्ताले नै देश बिगारेका हुन्। यसपटक झण्डा होइन, उम्मेदवारको योग्यता र डेलिभरी हेरौँ।
२. सेन्टिमेन्टमा मात्र नबग्नुहोस्: चुनावका बेला आउने ‘आश्वासन’ वा ‘भोज’ का भरमा होइन, धरातलमा कसले काम गर्न सक्छ, त्यसको आधारमा भोट हालौँ।
३. एक छाक मासु र रक्सीको मूल्य: यदि तपाइँको मतको मूल्य एक छाक भोज मात्र हो भने, आगामी ५ वर्षसम्म दुख पाउँदा नेतालाई सराप्ने नैतिक अधिकार तपाइँसँग रहने छैन।

​निष्कर्ष: फागुन २१ को ऐतिहासिक फैसला!
​काठमाडौँ क्षेत्र नं. ३ मा यसपटक ‘उज्यालो’ छाउला, ‘घण्टी’ बज्ला, ‘सूर्य’ उदाउला वा ‘रुख’ मौलाउला? यसको फैसला तपाइँको एउटा सचेत ‘छाप’ मा लुकेको छ। सम्झनुहोस्, भोट हाल्दा विवेक प्रयोग गर्नुभएन भने ५ वर्षसम्मको पछुतो बाहेक केही हात लाग्ने छैन।

प्रकाशित २०८२/११/०६ बिहान ८:१०